اُپاتان

مریم فرهانیان در 24 دی ماه 1342 در خانواده ای متوسط و مذهبی در شهرستان آبادان چشم به جهان گشود .

در ابتدای سنین نوجوانی و در حالی که 14 سال بیش نداشت با کمک برادرش مهدی و با درک صحیح از وضعیت حاکم بر آن روز کشور خود را مجهز به سلاح معرفت و بصیرت الهی کرد و مبارزات خود را علیه رژیم پهلوی آغاز نمود .

با اوج گیری مبارزات مردمی در جریان انقلاب اسلامی در راهپیمائی ها علیه حکومت شاهنشاهی شرکت می کرد و سپس با پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل سپاه به جمع پاسداران پیوست و دوره های آموزشی را با موفقیت به پایان رساند .

با آغاز جنگ  دوشادوش رزمندگان به دفاع از خاک میهن اسلامی پرداخت و در 17 سالگی به عنوان امدادگر در بیمارستان امام خمینی (ره) آبادان مشغول و بمدت سه سال به کار پرستاری از مجروحان جنگی اشتغال داشت که در این مدت نیز به شدت زخمی و به اجبار در بیمارستان بستری گردید .

او از جمله 18 پرستار و امدادگر داوطلبی بود که در زمان جنگ در بیمارستان طالقانی فعالیت خالصانه ای داشتند و در عملیاتهای شکست حصر آبادان و آزاد سازی خرمشهر فعالیت های چشمگیری ابراز داشت و پس از آزاد سازی خرمشهر به منظور رسیدگی به خانواده شهدا در واحد فرهنگی بنیاد شهید آبادان مشغول به کار شد .

این شهیده ی سرافراز در سن 21 سالگی و همزمان با غروب سیزدهم مرداد 1363 در حالی که همراه با دو تن از خواهران همکار راهی گلستان شهدای آبادان برای حضور بر مزار شهیدی که بنا به وصیت مادر شهید که از آنان قول گرفته بود هر سال به جای او بر سر مزار پسر شهیدش حاضر گردند مورد اصابت ترکش خمپاره دشمن بعثی قرار گرفتند که در این حادثه مریم به فیض شهادت نائل و دو همکار همراه وی نیز مجروح می گردند .